در فرآیند ساخت سرامیک که به سمت پالایش و هوشمندی حرکت می کند، ماشین های لعاب دیجیتال به عنوان تجهیزات کلیدی برای دستیابی به لایه لعاب یکنواخت، ضخامت قابل کنترل و فرآیندهای پایدار، مستقیماً بر ظاهر و ویژگی های فیزیکوشیمیایی محصول نهایی تأثیر می گذارد. ایجاد و اجرای دقیق استانداردهای کاربردی علمی نه تنها رویه‌های عملیاتی را استاندارد می‌کند و نرخ نقص را کاهش می‌دهد، بلکه به طور کامل از مزایای دیجیتالی تجهیزات استفاده می‌کند و ثبات تولید و قابلیت ردیابی را بهبود می‌بخشد.
استانداردهای کاربردی ابتدا الزامات آماده سازی تجهیزات و محیط را پوشش می دهند. قبل از لعاب کاری، باید یک بازرسی جامع از دستگاه لعاب دیجیتال انجام شود، از جمله وضعیت کالیبراسیون سیستم اتمیزه کردن نازل، خط لوله تامین لعاب، سنسور فشار و کنترل کننده جریان، و اطمینان حاصل شود که تمام پارامترها در محدوده مرجع تعیین شده توسط سازنده تجهیزات قرار دارند. دوغاب لعاب باید الک شود و ویسکوزیته آن اندازه گیری شود تا اطمینان حاصل شود که توزیع ذرات و جریان پذیری آن با الزامات کارت فرآیند مطابقت دارد. محیط کاربرد باید تمیز نگه داشته شود و دما و رطوبت هوا باید در محدوده مجاز تجهیزات ثابت باشد تا از گرد و غبار یا رطوبت بر چسبندگی لعاب و اتمیزه شدن آن جلوگیری شود. کف و میز کار باید صاف و بدون لغزش باشد و تهویه و زهکشی لازم برای جلوگیری از ریزش لعاب در نظر گرفته شود.
استانداردهای عملیاتی بر دقت و ثبات تنظیمات پارامتر تاکید دارند. بر اساس ویژگی‌های جنس، شکل و لعاب زیرلایه، پارامترهای کلیدی مانند سرعت لعاب، ارتفاع نازل، فشار اتمیزاسیون و سرعت جریان لعاب باید از پایگاه داده فرآیند بازیابی شوند یا دوباره{1}}تأیید شوند. یک آزمایش-در مقیاس کوچک باید در طول لعاب اولیه انجام شود تا تأیید شود که ضخامت و یکنواختی لعاب با استانداردهای قبل از تولید انبوه مطابقت دارد. برای سطوح منحنی پیچیده یا قطعات با شکل نامنظم، باید از اتصالات چند محوری یا اتصالات دوار استفاده شود، و وضعیت نازل و برنامه ریزی مسیر باید بر اساس مدل سه بعدی تنظیم شود تا از مناطق از دست رفته یا همپوشانی بیش از حد جلوگیری شود. در طول لعاب، داده های بازخورد تجهیزات باید در زمان واقعی نظارت شود. هر گونه نوسانات فشار، نرخ جریان غیرعادی، یا انسداد نازل باید فورا متوقف شود، رسیدگی و ثبت شود.
استانداردهای بازرسی کیفیت باید در کل فرآیند حفظ شود. پس از لعاب، ظاهر لعاب باید به صورت بصری با استفاده از ابزارها در یک بازه زمانی مشخص، با تمرکز بر یکنواختی رنگ، سوراخ‌ها، دویدن و پوشش لبه بررسی و آزمایش شود. اندازه گیری ضخامت و تست چسبندگی باید طبق قوانین نمونه برداری انجام شود. تمام داده های آزمایشی باید در سیستم ردیابی کیفیت وارد شوند تا فایل های دسته ای برای بررسی و بهبود فرآیند بعدی ایجاد شود. تمیز کردن{4}}تجهیزات ساختمانی و نگهداری نازل نیز الزامات استاندارد هستند. لعاب باقیمانده باید طبق رویه‌ها، فرآیندهای تمیز کردن انجام‌شده تخلیه شود و نازل‌ها به‌خوبی مهر و موم شوند تا از خشک شدن و آلودگی جلوگیری شود.
استانداردهای ایمنی و زیست محیطی اجزای اساسی فرآیند ساخت و ساز هستند. اپراتورها برای جلوگیری از تماس مستقیم پوست با لعاب یا استنشاق گرد و غبار باید از دستکش محافظ، عینک، و ماسک گرد و غبار استفاده کنند. لعاب ضایعات و مایعات پاک کننده باید به طور جداگانه جمع آوری شده و توسط یک سازمان حرفه ای دفع شود تا از آلودگی محیط زیست جلوگیری شود. سیستم های الکتریکی و پنوماتیکی تجهیزات باید با مقررات ایمنی کارخانه مطابقت داشته باشد و کارایی دستگاه های زمین و حفاظت فشار باید مرتباً بررسی شود.
به طور خلاصه، استانداردهای ساخت و ساز برای ماشین‌های لعاب دیجیتال به وضوح هر مرحله را از آماده‌سازی محیط تجهیزات و اجرای پارامترهای عملیاتی گرفته تا بازرسی کیفیت و ایمنی و حفاظت از محیط زیست تعریف می‌کنند. هدف از این کار تضمین کیفیت لعاب پایدار و قابل کنترل از طریق فرآیندهای استاندارد شده و پایه‌گذاری بهینه‌سازی فرآیند و مدیریت داده{1}}در چارچوب تولید هوشمند است.
